Pauline Houben - conservator Voerman Museum te Hattem:
Connie van Winssen wil je een ervaring bezorgen. Haar schilderijen vertellen hoe graag ze met verf en kleur werkt. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat het onderwerp er bij haar niet echt toe doet, en dat ze net als Voerman, sommige dingen gewoon fijn vindt om te schilderen, maar het gaat haar dan, in tegenstelling tot de impressionisten, om de expressie van het feest dat schílderen voor haar is.
D179 kalfjes, acryl op doek, 80x80cm.
De toeschouwer kan er niet omheen: hij stuit direct op twee kalveren die, zij aan zij, bijna het hele beeldvlak vullen. De hoge horizon in het schilderij draagt bij aan een vervreemdend effect. Het is onduidelijk waar de koeien zich bevinden; misschien in vlak land, misschien in een berglandschap. Net zo onduidelijk en bevreemdend is het standpunt van waaruit de toeschouwer ze waarneemt. Recht van voor, als een vogel of toch als een kikvors?
Uit de titel van het werk blijkt dat Van Winssen (1957 ) vaak dieren als onderwerp van haar schilderijen kiest. D staat voor dieren en de cijfers betekenen dat het in dit geval gaat om het 179e dierenschilderij.
De beesten abstraheert ze 'door middel van kleuren en uitsneden'. Bij het grote kalf appelleren de verschillende kleuren aan de tekening in de vacht. Soms suggereren zij licht of juist schaduw. Bij het kleine kalf hebben de kleuren die functie veel minder.
Het primaire, niet realistische, kleurgebruik verhevigt zowel de directheid als het abstractieniveau van het beeld. Dat beeld is aan alle kanten willekeurig afgesneden en herinnert in die zin aan de fotografie.
Waar een spontaan tot stand gekomen snapshot vaak een incompleet beeld van de werkelijkheid toont, kan een sterk ingezoomde opname met een telelens het perspectief vertekenen.
Beide verworvenheden toegepast op de schilderkunst zorgen voor een vervreemdend en daardoor des te spannender effect.
Eigen foto’s zijn inderdaad de basis van het werk van Van Winssen, die ze op de computer bewerkt met behulp van een speciaal programma. 'Ik haal dingen weg, verander indien nodig de compositie, snij uit, verander kleuren, verhoog contrast en voeg zwarte randen toe'.
Op het doek zet de kunstenaar eerst de voornaamste lijnen en brengt vervolgens de acrylverf afwisselend schraal en dik op.
D 179 kalfjes is representatief voor het werk van de laatste twee jaar; voorheen was het kleurgebruik somberder. Van Winssen is met haar nieuwe palet een goede richting ingeslagen. Zonder de stralende kleuren zou het effect van vervreemding een stuk moeilijker tot stand komen en dát geeft het werk nu juist zo veel zeggingskracht.
Ineke Slootweg - kunsthistoricus